Persoonlijke update + vlog: een familieleven op reis, de highlights van het begin en mijn burn out

We zijn nu een flinke maand op reis, een roadtrip met de camper en kids door Europa, en nog 11 maanden te gaan. We bezoeken meer dan 30 plekken, 20 speeltuinen, rijden meer dan 3000 km, begroeten meer dan 200 camperaars onderweg en stoten onze koppen bij elkaar opgetelt minsten net zo vaak aan de binnenkant van de camper. Dat is januari.. tijd voor een persoonlijke update 😉 en hoe vind ik het emotioneel gezien?

Reiscompilatie: onze eerste maand op reis met de camper en kids door Europa

Bekijk gelijk het filmpje als je niet kunt wachten 😉

Mijn grenzen & de burn out

Qua burn out gaat het allemaal heel erg de goede kant op. Toevallig gister merkte ik het stukje “over mijn grens laten gaan” goed op. Kleutergirl wilde nog doorspelen en bleef pushen. Het is bedtijd en ik ben zelf ook moe. Na 6 keer opnieuw vragen zei ik toch maar oké (het ging om een boekje afmaken met plakband). Natuurlijk was het nog niet goed genoeg, Riff zat te blèren en Sky deed gemeen.. Ik schoot enorm uit mijn slof! Kids in tranen, en ik bijna ook. Even later ging ik even met haar praten en ik liet haar eerst luid snikkend aan het woord. Toen heb ik sorry gezegd dat ik uit mijn slof schoot, maar dat dat komt omdat ik eigenlijk ja zei en nee bedoelde. Dat ik daarop ga letten, maar dat zij ook moet luisteren naar mijn “nee”. Ze begreep het goed. Zo fijn om dit hardop te zeggen. Het is voor mij ook een goede focus op mijn grenzen.

Als je emmertje vol is

Als je zo leeft in de camper ben je continu met elkaar en dit gaat verbazingwekkend goed. Maar soms wil ik even alleen zijn en dat moment zie ik vaak te laat 😉 Dan kan ik wat scherper uit de hoek komen. Robert heeft dat eerder door dan ik, dan zegt hij ga gewoon even op bed liggen lezen. Na een uurtje is mijn batterijtje weer opgeladen. Ja, dat zijn toch die mom-dingen. Je zorgt voor iedereen, campertje schoonhouden, eten maken, met de kids spelen. Voor je het weet is de dag om en heb je geen momentje voor jezelf gehad. Wij vinden de avond daarom ook heerlijk als de kids liggen te knorren. Even 2 uurtjes lekker voor jezelf of samen. Ik ga vaak lezen, we zitten gezellig samen te kletsen of we zoeken op ons gemakje een nieuw plekje op.

En het dieptepunt..

Het dieptepunt was twee weken terug. Dreumesboy viel uit bed en kneusde zijn voet. ’s avonds laat naar de EHBO.. pff, niet leuk. Los van de schrik, waren er ook allemaal praktische knelpunten. Hij sliep slecht (dus wij ook) en hij liep niet (dus wij des te meer). Het slechte slapen en de zorgen hakten erin. Wij waren echt op en gestresst. Waar doe je nu goed aan? Vooral die paniek en dat huilen van hem in de nacht.. dat is zo heftig als je zelf ook doodmoe bent. Gelukkig gaat het nu goed. Vooral sinds we homeopatische middelen tegen kwamen. Eerst via een camperbuuf en daarna uit de farmacia. Hij is weer blij en gaat langzaam weer aan de wandel.

Enge plekken

We hebben ook al een paar keer op een camperplek gestaan en doorgereden omdat het niet goed voelde (gewoon scary shit). Wat ik het engste vond is dat we op een tweede plek kwamen, rond 12 uur ’s nachts, helemaal alleen in de middle of nowhere. Er waren wat gozers die rond onze camper gingen driften en schreeuwen. We lagen net in bed maar gingen toch maar weer verder rijden. De rit was ook doodeng, haha. Misschien omdat je al in zo’n flow zit. Maar we reden door het pikkendonker, door weilanden in het niks, zo zo donker, een superslechte weg met diepe kuilen. Met 15 km per uur doe je er nogal een tijdje over.. 😉 Om half 2 kwamen we weer op een eenzame plek. Toch maar gebleven en om 6 uur ’s ochtends schoot ik wakker omdat ik dacht dat er werd ingebroken.. Niks te zien, misschien katten op het dak? Nou, dat was me het avondje wel!

Leven in het moment

Tijdens het reizen zonder plan, leef je heel erg in het moment. Wat er in de omgeving is, daar doe je het mee. De ene keer fietsen door de bergen en de andere keer wandelen over het strand. Dit geeft een enorm vrijheidsgevoel. En het is avontuurlijk in het klein. Natuurlijk kun je niet alles planloos doen 😉 Onze dagen worden ook gevuld met lpg zoeken, boodschappen aanvullen, de camper schoonhouden en vooral: met de kids bezig zijn. Ze zijn tenslotte pas 2 en 5. Dus die tropenjaren gaan ongevraagd gewoon mee op reis 😋

Mooie herinneringen

Om af te sluiten met het mooiste: dat zijn toch wel het lekkere weer, het samen zijn, de mooie omgevingen en de verrassing van elke keer iets nieuws. Nou ja, kijk maar (of je hebt het misschien al gezien) in bovenstaand filmpje 😉

Lees ons volgende reisverslag: “alweer 100 dagen op reis met de camper”

Ik vind het ook zo leuk om Polarsteps bij te houden. De foto’s trekken een toffe lijn op de kaart en vaak zet ik er een verhaaltje bij. Op Instagram zit ik een beetje te stoeien met die stories en op het blog vind je van alles wat. Adios ✌ Much love!

Post Author: Lori

1 reactie op “Persoonlijke update + vlog: een familieleven op reis, de highlights van het begin en mijn burn out

    Rory

    (12 februari, 2019 - 2:38 PM)

    Wow! Ik wist dit nog niet. Wat spannend, dapper en gaaf dat jullie dit zijn gaan doen. Een burn-out is niet niets. En je doet er dus ook echt iets mee. Chapeau. Ik ben – na mijn burn-out waar ik uiteindelijk ruim een jaar mee bezig ben geweest – uiteindelijk toch terug gegaan naar mijn oude werkplek. Ik ben er nog steeds niet uit of dat nu slim was of niet. Eigenlijk niet. Aan de andere kant brengt het leven je op een pad. En het is zoals het is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.