Kinderen + eten = korstjesstrijd… Ook met de Rapley methode hoor ;-)

Jaja, mijn kindje eet zo makkelijk en fijn met de Rapley methode…….. ehh.. BAM! 1 Jaar. Eigen willetje. WEEEEEEEEEEEEEHH. Niet dus… hallo korstjesstrijd!

De strijd om het broodkorstje

Met boze ogen, een pruillip tot de grond en een volwaardig babyhoofd dat zich ter aarde stort begint de strijd om het broodkorstje. Want mevrouw smult nog heerlijk van alles, daar niet van. Maar dat korstje laat ze staan. Het beleg eerst, het smeersel eraf pulken en voorruit, het zachte lukt ook nog. En dan is het “weeeh” en wijzen naar de andere stukjes brood op haar bord. “Nee mevrouw, éérst dat korstje.” “Weehh..” en op repeat, tot mijn eigen bord leeg is.

Lees ook: “Hoe begin je met de Rapley eet-methode?”

Is het een nuttige strijd of gewoon een principekwestie?

Oké, nou is brood niet per se het belangrijkste van de maaltijd. En het is natuurlijk ook een beetje een principe kwestie. Dus ik had zo bedacht voor mijzelf, in ieder geval van het eerste stukje het korstje. Gewoon omdat ik haar mama ben en ik dat zeg (aahggrr zei ik dat nu echt). En daarna gewoon lekker eten. En verder proberen er niet te veel aandacht aan te geven. Vandaar dat ik dan al mijn hele bord leeg heb en zij pas begint.

Lees ook: “Leukere alternatieven voor korstjes opeten”

En omdat het glas altijd halfvol is, vind ik, zie ik meteen een mooie reden om wat alternatieven uit te proberen. Bijvoorbeeld 5x broodloze lunch recepten! Tja die rotkorstjes ook. Moet je ze eraf halen, negeren, regels of een korstjesstrijd? Wat jij?

Post Author: Lori

10 reacties op “Kinderen + eten = korstjesstrijd… Ook met de Rapley methode hoor ;-)

    […] broodkorstjeshaat van kinderen begint vaak al vroeg. Ook hier hebben we de korstjesstrijd bij peutergirl meegemaakt. “Eet nou je korstjes op!” werkt hier in ieder geval nooit. Het maakt […]

    […] uur samen een broodje eten. Geen korstjesstrijd op werkdagen i.v.m. tijd en gezelligheid. Koffie maken voor […]

    Huidtherapeute annex Mommy – ik & mijn werk |

    (7 juli, 2014 - 5:12 AM)

    […] uur samen een broodje eten. Geen korstjesstrijd op werkdagen i.v.m. tijd en gezelligheid. Koffie maken voor […]

    […] aan tafel. Ja, op soms een korstjesstrijd na is het altijd zo gezellig aan tafel. Ook alswe ergens anders eten krijgen we altijd complimenten […]

    Nicole

    (6 juni, 2014 - 9:18 AM)

    Ik ga heel die periode nog krijgen en ik denk daar eerlijk gezegd van te voren niet over na. Doe dan wat goed voelt. Maar heb geen zin in eindeloos wachten en dat het ongezellig wordt omdat ze bijv perse iets op moet eten. Ze krijgt vanzelf honger 😉
    …Nicole schreef als laatst…My second letter to you..My Profile

    mamawatdoejenou.nl

    (5 juni, 2014 - 8:02 PM)

    Jonas at altijd zijn brood op, tot hij op de creche zag, dat andere kinderen dat niet deden. Die lieten hun korstjes staan en meneer dus ook. Vond ik niet leuk, maar heb er niet al te veel aandacht aan besteed. Wel duidelijk gemaakt dat de korstjes op moesten als hij nog een volgende boterham wilde. Vaak at hij dat dan wel op,af en toe met wat gemopper. Sowieso is hij wel een goede eter. Al is hij met bezoek er bij – vooral als het kinderen zijn – wel sneller afgeleid en eet hij minder. Verzachtende omstandigheden dus laat ik het erbij. Het zal bij jouw dochter ongetwijfeld een fase zijn. Zoals – daar kom ik steeds meer achter – alles een fase lijkt te zijn 🙂 Succes ermee.
    …mamawatdoejenou.nl schreef als laatst…Mama’s uit je dip-tipMy Profile

    Francesca Vonk

    (5 juni, 2014 - 11:13 AM)

    Ik heb de korstjes-weiger-fase hier nog niet gehad. Ik geef een korstje als een soort soepstengel.. Ik scheur het van de lange kant en dan geef ik het hem in zijn vuistje te peuzelen. Niet eens perse aan tafel, kan ook on the go zijn of tijdens het spelen als snack rond een uur of 5. En wat betreft principes… als ie niet wil, dan wil ie niet. Als hij echt niet wil bied ik een alternatief van yoghurt of ik probeer hem af te leiden met een boekje (of erger… een ipad met youtube…) dan schuif ik het soms zonder dat hij het door heeft naar binnen 😉

    Maar nogmaals, als ie echt niet wil, dan maar niet. Dan doen we wel een flessenpap ipv melk voor het slapen gaan. (Wil ook niet dat ie wakker wordt van de honger natuurlijk)
    …Francesca Vonk schreef als laatst…Ernstige leesproblemen tot mijn 18de, lees hier mijn redding.My Profile

    linda

    (5 juni, 2014 - 10:30 AM)

    Hier zit ze sinds kort ook in die fase, korstjes waren altijd favoriet en nu moet ze er niets meer van. Ik doe er verder niet moeilijk over, blijf het gewoon aanbieden en zorg dat de korstjes ook besmeerd zijn. Ga er vanuit dat het vanzelf weer over gaat. Ze mag er van mij echter niet mee spelen / op de grond gooien etc.
    …linda schreef als laatst…Tweede verjaardag; tips en inspiratie voor een themafeestMy Profile

    Geertje

    (5 juni, 2014 - 6:31 AM)

    Ik ben daar heel makkelijk in… als ze maar iets eten…
    Avondeten: minimaal 1 hap, de rest mag je zelf weten.
    Korstjes: Ze eten ze vanzelf wel op als ze straks op school andere kinderen korstjes zien eten… En soms, als ze ze dan toch opeten, flink de hemel in prijzen!

    Mijn motto: Geen strijd maken, bereik je het omgekeerde mee!
    …Geertje schreef als laatst…Onze Bruiloft Dag 1My Profile

      mmiirraah

      (5 juni, 2014 - 7:24 AM)

      Een herkenbaar dilemma…

      Ik had voorbeelden van hoe ik het niet wilde: de sfeer bij ons thuis, vroeger, gaan tafel, waar mijn moeder als eeen soort regisseur steeds aan het woord was om allevier de kinderen te vertellen dat ze nog een hapje moesten nemen. En de (voor mijn gevoel) uren dat ik met haar aan tafel moest blijven zitten tot mijn bord op was. Je kunt je wel voorstellen hoe “gezellig” dat was…
      Ook mijn zusje kan er wat van…. Bij alle maaltijden op verjaardagen, waar we als hele familie samen eten, worden dialogen tussen moeder en zoons gevoerd over hapjes zus en hapjes zo….

      Ikvind gezelligheid aan tafel belangrijk. Dus ik bepaal wát er op het bordje gaat, mijn meisje bepaalt hoeveel en wat ze ervan eet. Ik onderhandel alléén over het proeven van voor haar nieuw voedsel en dat doe ik kort. Ik stel het één keer aan haar voor, laat zien dat ik het zelf eet en dat ik het heel heel lekker vind, en dat is dat.

      Oh ja, ik compenseer niet. Dus als haar broodkorstjes er nog liggen krijgt ze geen nieuwe boterham. Ze krijgt geen boterham als ze haar avondetenlaat staan. Ze krijgt wel een toetje, maar niet twee keer zo veel….

      Succes met het vinden van de balans!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.