Mama's Jungle scheiden

Het einde van het ene avontuur, is het begin van een nieuwe (ik ga scheiden..)

Lieve lezers, hoe maak je een liefdevolle zin die toch het einde omvat? Ik ga scheiden klinkt zo hard, koud en negatief. Maar het is wel de situatie nu. Na 15 jaren samen (mijn halve leven!) gaan mijn man en ik definitief uit elkaar. Vandaag is een spannende dag, want ik neem je mee achter gesloten deuren. Ik vertel openhartig hoe het is gelopen, dus ook over mijn vreemdgaan.., hoe wij vervolgens voor onze relatie hebben gevochten, wanneer ik voelde dat het zo niet langer door kon gaan, waar ík behoefte aan heb en hoe ik het qua scheiden ga aanpakken met mezelf en de kids. Maar oké, deze openhartigheid is wel scary. En ehh, het is een beetje een lang en emotioneel verhaal worden.

A rollercoaster life

Mijn man en ik zijn al samen sinds mijn 17e. Onze liefde voor elkaar is ontzettend groot en we zijn altijd een goed team geweest. Twee ondernemende geesten die de randjes van de maatschappij opzoeken, heel veel lol hebben samen en een tikje extreme keuzes maken. Op mijn 23e trouwen we als spontane verrassing voor onze vrienden en familie. In dat jaar maak ik mijn HBO opleiding Huidtherapie af en gaan we op huwelijksreis naar Costa Rica. We maken nog een verre reis naar China en daar komen babygirl en later babyboy. Onze twee prachtige kids. Ondertussen kopen we een bouwval (een van mijn eerste blogjes) en nailen de boel. Ons leven wordt daarna langzaam iets rustiger, maar toen kwam mijn burn out om de hoek kijken. Relatie technisch een hele impact. Tot slot maken we wederom een edgy keuze. We verkopen de boel, zeggen onze baan op en gaan met onze kids een prachtige lange camperreis maken! Vrijheid blijheid, maar met een onderliggende extra privé beweegreden…

Vreemdgaan?

Ik neem je even mee, een stukje terug in de tijd. Tijdens mijn burn out ben ik de persoonlijke strijd met mijzelf aangegaan. En dat was hard nodig. Een killer-perfectionistische blik en veel te weinig zelfliefde zijn wel een beetje de kernpunten. Toch was er nog een derde puntje. In het verleden ben ik namelijk vreemdgegaan tijdens onze relatie. Ik heb er destijds voor gekozen om voor altijd te zwijgen. Maar in de laatste fase van mijn burn out liep ik tegen een muur aan. Mijn laatste blokkade. Want waarom voelde ik nou toch twijfels in mijn buik over onze relatie? We hebben het zo goed, leuk en fijn. Wat is dat gevoel dan.. Ga ik ervoor vechten of moet ik nu de relatie verbreken, scheiden en het verleden laten rusten? Ik kon gewoon niet meer langer zwijgen en wilde dolgraag onze toekomstvisie als twee scheurende oudjes in het bejaardentehuis waarmaken en besluit te kiezen voor openheid en eerlijkheid. Mogelijk gevolg 1: hij stopt de relatie. Mogelijkheid 2: we gaan a la ons knallen. En dat deden we. En zo vormde (mede) onze keuze tot de camperreis..

Ik ga scheiden.. Zo dubbel, want de liefde is zo groot

Dat onderbuikgevoel blijft toch een dingetje. Ik heb het überhaupt in het algemeen lang weten weg te stoppen, door vooral vanuit mijn kop te denken. Zolang ik mijn emoties niet voel, bescherm ik mezelf tegen moeilijkheden in het leven. Oh boy, what i was wrong. Door de burn out en vooral de meditatieve/spirituele levenslessen die daaruit voortvloeiden ben ik open gegaan qua gevoel en emotie. Erg interessant én ingewikkeld. Maar mooi. Ik voelde dat mijn liefde voor deze jongen ZO groot is. Mijn respect voor hem zo diep. Mijn trots voor hem zo enorm. En onze band super intens. We kennen elkaar door en door, we vullen elkaar aan. We zijn familie, maatjes, ouders en lovers. Maar tóch twijfelde mijn onderbuik of ik met hem door wil gaan.

Heftige maar bijzondere tijd, zonder spijt

De camperreis was trouwens fantastisch, daar is geen woord over gelogen. Maar de heftige momenten die er óók waren qua relatie hebben we natuurlijk voor onszelf gehouden. We kunnen gelukkig allebei met volle 100% overtuiging zeggen dat we ervoor gestreden hebben. En ondanks alle negatieve waarschuwingen van mensen (moet je dat nu wel doen in deze situatie?!!), hebben wij anders bewezen. En hey, als we uit elkaar gingen en zouden scheiden, moesten we hoe dan ook het huis verkopen en afstand doen van spullen. Maar weet je, het allermooiste vind ik de waardevolle levenslessen die we samen hebben ervaren tijdens deze reis én beide individueel. Wat ik heb geleerd?

Mijn meest waardevolle levenslessen uit de camperreis

  • Je hoeft niet bang te zijn voor het onbekende of voor wat komen gaat. De mooiste momenten ontstaan als je buiten je comfortzone durft te treden. En.. ALLES komt uiteindelijk ALTIJD  goed.
  • Niks in het leven is een zekerheid, behalve je einde. Leef niet te ver in het verleden, niet teveel in de toekomst, maar een beetje rond het hier en nu.
  • Het leven is feitelijk één continue verandering. Wees er niet bang voor, maar vaar mee.
  • En, wat anderen ook zeggen, denken of doen.. Wat zegt JOUW gevoel?
  • Hoe zit het met je eigen energie? Waar krijg jij energie van? Of waarom loop je leeg en waardoor komt dat?
  • Wat zijn jouw eigen grenzen? Hoe kun je dit respectvol en liefdevol naar elkaar uiten.
  • En ontspullen. Echte waarde zit niet in dingen, maar in momenten.

De camperreis is écht de allermooiste ervaring uit mijn leven en ik nodig je graag uit om een paar filmpjes op het YouTube kanaal van Camper Family te bekijken (L)

Elkaar in liefde loslaten als je gaat scheiden

Ik en mijn onderbuik. Dat is een strijd geweest. Gek genoeg waren het mijn pijnlijke borsten, waardoor ik mijn ogen niet langer kon sluiten. Want welke emotionele blokkade is er nog over? Na al die strijd met mezelf, na al die mooie levenslessen en al die ervaringen. Ik wist het precies. Mijn relatie ☹ In een hele lange brief schrijf ik mijn gevoel, uit ik mijn waardering en benoem het allermoeilijkste dat ik ooit in mijn leven heb moeten doen. Ik wil de relatie verbreken.. Ik wil scheiden. Hoe zeer we ook van elkaar houden, hoe diep de liefde ook zit, we erkennen – voelen – allebei dat het klaar is. Op is. Het doorgaan kost meer energie dan dat het oplevert. Bij allebei. En dat verdienen we allebei niet. We mogen er allebei zijn. Ons eigen geluk is het allerbelangrijkste. Net als jij. Net als dat van jou. We moeten elkaar in liefde loslaten. Maar god, hoe laat ik ooit zo’n bijzonder persoon los…

Lori met Lori

Diep van binnen weet ik mijn behoefte. Ik wil Lori met Lori. Een leven op dit moment waarin ik nog verder mezelf kan ontdekken. Mijn eigen keuzes ga (leren) maken. Een leeg A4’tje die ik helemaal zelf kan volschrijven. Want eerlijk, dat heb ik nooit ervaren in mijn leven. Voor mijn 17e had ik een relatie van 2 jaar en sja, dat was het dan wel. Alleen wonen, überhaupt alleen zijn, mijn eigen boontjes doppen.. dat heb ik nooit meegemaakt. En dat wil ik wel. Hoe gek het ook is zonder mijn lieve maatje, ik ben niet bang voor de toekomst. Laat maar komen. En mijn maatje, hij komt er ook! En wie weet belanden we, op wat voor wijze dan ook, alsnog scheurend achter elkaar in het bejaardentehuis. Niets is zo onvoorspelbaar als het leven, right?

En de kids.. Geen picture perfect happy family?

Het lastigste vind ik wel de kids. Ik had ze zo een picture perfect happy family gegund. Maar dat zit er gewoon niet in als je gaat scheiden. Wat we ze wel kunnen bieden is twee ouders, die liefdevol met elkaar kunnen blijven omgaan. Die daarmee uitdragen: Het is oké, hoe het leven ook loopt. Het is oké als je verwachtingen niet uitkomen. Het is oké dat je voor je eigen geluk en energie kiest. Het komt wel goed! Maar het moment dat je dit je kinderen moet vertellen… Omg… wat erg! De reactie, een dikke kus voor ons allebei en een: “Mama, mogen we nu weer tv kijken” was dan ook zo onverwachts. Maar ik weet dat er meer in die kleine koppies omgaat, dan dat ze soms doen blijken. En dat is er, dat mag er zijn. Jullie hebben nog steeds een stoere papa en een krachtige mama, ze zijn alleen niet meer samen. Geen picture perfect happy family, maar een het is precies goed zoals het nu is verhaal.

Scheiden.. En hoe ga je dat nu doen..?

“En nu..” vraagt men. Dat weet ik niet, ik kan niet in de toekomst kijken 😊 Maar het échte nu zit als volgt. We gaan samen ons prachtige avontuur op een prachtige manier afronden. Er komen veel lastige scheidingsdingen op ons af. Ik moet hem leren los laten, en dat wordt moeilijk. We moeten een ouderschapsplan maken, beslissen of we de dingen zelf uitzoeken of een mediator inschakelen. De spullen verdelen. Een advocaat die alles officieel afhandelt. En ons eigen leven oppakken. Momenteel wonen we beide bij onze eigen ouders. Een huis zoeken zal lastig worden, maar niet onmogelijk en ook dat komt wanneer het komt. De kids wisselen om de 3-4 dagen van ouder. So far so good.

Waarom ik alles over het scheiden zo gedetailleerd wil beschrijven op mijn blog, is een pingpong in mijn kop. Zit iemand er wel op te wachten? Komen er niet allemaal mensen met een oordeel? Doe ik mezelf teniet? Geef ik niet teveel bloot over ons gezin? Maar daar is die dankbare onderbuik. Lor, dit is óók het leven. Dit is jouw leven. Jij wilt echtheid op je blog, liefde en het leven zoals het is. Dit is hoe het is. En vertrouw de mensen nou eens, ook zíj hebben een liefdevolle kern en heftige periodes in hun leven meegemaakt. Let the progress, be the progress. I’m working on that 😉 En tot slot.. Het einde van het ene avontuur, is het begin van een nieuwe!

Post Author: Lori

7 reacties op “Het einde van het ene avontuur, is het begin van een nieuwe (ik ga scheiden..)

    Marije

    (25 oktober, 2019 - 10:59 AM)

    Heftig besluit en heftige periode. Ik heb veel van jullie reisverhalen gelezen. Ik hoop dat dat een onwijs mooie tijd was en dat je straks sterker terug kunt kijken. En dat alles op zijn plek valt in de toekomst, liefs. 🙂

    Marguerita

    (20 oktober, 2019 - 12:20 PM)

    Wat een mooi en open verhaal. Wens je heel veel sterkte in de chaos. Nu even heel kut, maar als je straks je eigen plekje hebt en de kinderen zijn er aan gewend in 2 huizen te wonen, dan wordt het beter en valt er een zware last van je af. Knuf!

      Judith

      (20 oktober, 2019 - 4:58 PM)

      Jeetje meis wat een stap!! Ik heb zelf ook in die situatie gezitten en ben erg blij hoe het uiteindelijk gelopen is. Ik denk dat jij over een tijdje hetzelfde voelt. Veel succes en sterkte mop!

        Lori

        (23 oktober, 2019 - 11:55 PM)

        Ik hoop het ook.. Denk dat we er beide wel sterk in staan gelukkig 🙂 Bedankt voor je berichtje XXXX

      Lori

      (23 oktober, 2019 - 11:56 PM)

      Precies.. Eerste prioriteit: settelen, scheiding regelen en inkomsten en dan komt fase huis. Lijkt me heerlijk weer een eigen plekje!

    Lieke van Veen

    (20 oktober, 2019 - 11:31 AM)

    Wat knap dat je er zo open en eerlijk over durft te zijn.
    Vreemdgaan is niet niks en naast dat de ander je het moet kunnen vergeven moet je het jezelf ook kunnen vergeven.
    Wie weet komt het nog ooit goed. Het verdriet en de pijn moeten slijten en jullie moeten het een plekje kunnen geven.
    Zonde dat het jullie relatie zo kapot maakt.
    Heel veel sterkte er mee.

      Lori

      (23 oktober, 2019 - 11:57 PM)

      Klopt.. je moet ook jezelf vergeven en dat is moeilijk als je ziet hoe erge pijn je de ander ermee hebt gedaan… dankjewel voor je lieve berichtje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.