burn out

Mijn burn out fight.. is done

Haha, alsof je dat zo even bepaalt. Dan was februari mooi geweest. Een maandje burn out en dan klaar. Aju. Neuh, ik zal het even nuanceren.

Overspannen of Burn Out?

Ik vond mental breakdown wel passend. Dokter zei overspannen. De “formuliertjes” arbo-arts kruiste het hokje burn-out aan. Mijn boedhistische psych gebruikte de woorden door elkaar heen en ik dacht alleen maar: wat is het snelste over?

En.. maakt het eigenlijk uit? Misschien, omdat ik denk, dat anderen dan denken, dat ze mij beter begrijpen. Maarja. Maakt dat dan uit?

Cirkeltjes in mijn hoofd

Zo gaan dus AL mijn gedachtegangen. ELKE keer. Rond en rond. En terug bij het begin. Zoeken naar antwoorden. Dan weer loslaten. Oh nee. Dat kan niet. Accepteren. Of neeh. Laten zijn.

Ik ben. Wij zijn. Het is wat het is. En daar stopt het dan. De wijze les van psych; leven in het hier en nu. Zo’n simpele oplossing. Maar neeee. Mijn gedachten nemen geen genoegen met simpel. Die houden van loopings.

Let it be

Had ik maar een mannenbrein

No offense. Dat is een compliment. En de woorden komen uit manliefs mond. Wasn’t me 🙂 Mannen zijn juist gezegend met een “zo is het gewoon” visie. Ik verzin er gelijk 1001 mogelijkheden bij.

Mijn battle.. is die dan nu gestreden?

Waar ik eigenlijk naar toe wil. “Het” (overspannend, burn-out..?) is ineens veranderd. Ja. Ik ben nog moe. Iets sneller overprikkeld. Soms nog wat wankel. Een beetje zoekende. Maar ik voel me gewoon.. ik voel me goed. Goed genoeg.

Ik denk dat dit het gevoel is, dat ik dichter bij mezelf ben. Tjonge. Maar wat een battle is daarvoor nodig ;x

Toch nog af en toe, zo’n dubbel gevoel

Mijn dagen nu zijn rustig en fijn. Ik doe redelijk veel niks. Ik voel me er goed bij. Maarrr mijn avontuurlijke mind, bestempelt het wel weer gauw als saai. Tja, je demoontjes blijven je demoontjes..

Mijn leven leeft weer

Maanden was mijn hoofdvraag: “WANNEER ga ik me beter voelen?” Die onbevattelijke, ongrijpbare radeloosheid. Hels. Ik vergeet het nooit meer..

Maar ineens, ineens lach ik weer

Ineens voel ik weer een warm liefdesgevoel voor alles om me heen. Voor mezelf. Er is weer ruimte voor lol, sarcasme. Mijn laatste huilbui weet ik niet eens meer precies. En ik heb wat gejankt (!!) Damn. Ineens is mijn leven weer gewoon een leven. Die hele donkere tijd, is nu niets meer of niets minder dan een donkere periode.

En dat is goed. Dit hoort bij mij, i guess. Dus nope. Het is te simpel om te zeggen dat mijn “burn out fight” klaar is. Maar.. zo voelt het wel. Much love!

Post Author: Lori

3 reacties op “Mijn burn out fight.. is done

    Paula

    (19 oktober, 2018 - 3:16 PM)

    Hi!
    Nou precies dat “ben ik dat niet altijd”. Ik heb ook met een burn out gezeten, maar inmiddels ben ik al weer 8 jaar verder. Toen ik destijds het idee kreeg er doorheen te komen, bleek ik zwanger. Oeps!
    Maar goed, ik moet altijd zoeken naar balans. Dat zit denk ik ook in mijn aard, ik ben ook niet zo’n constant type. Ik kan soms doordraven en me er prima bij voelen maar ik kan op andere momenten van iets ‘kleins’ uit balans raken. Ik probeer per dag/moment naar mijn gevoel te luisteren, maar dat is niet altijd makkelijk 🙂 ik herken in ieder geval veel in wat je schrijft. Maar het komt goed, echt 🙂

    Paula

    (13 oktober, 2018 - 10:15 PM)

    Hi Lori! Ik heb zo vaak even hier gekeken of er weer een update stond en nu zelfs meerdere artikelen! Wat fijn om te lezen dat het weer goed gaat met je! Wat een hel hè zo’n periode 😢
    Liefs Paula

      Lori

      (17 oktober, 2018 - 10:24 AM)

      Hey Paula, wat fijn je reactie te lezen 🙂 jaa langzaam heb ik ook weer de zin in mijn blog en merk dat het ook juist weer energie geeft. Maar ik ben nog wel een beetje zoekend naar de juiste balans (ben ik dat niet altijd 😉 ). Hoe gaat het met jou? Heb je ook zoiets meegemaakt? Liefs xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.