niet doorslaapbaby

Gedachten dagboek; mijn niet-doorslaapbaby & het plan

Of het nu te maken heeft met de borstvoeding, het in de genen van onze kroost zit of wij gewoon een stel softe ouders zijn.. Doorslapen is ons niet gegund. En dat is rete-vermoeiend. Ik schreef mijn slaapstrijd bij dochterlief destijds al van me af.. En nu zit ik in hetzelfde schuitje met zoonlief. Hoe overleven wij de nachten? En wat is ons doorslaapplan-van-aanpak? Here we go again..

Nog om de 4 uur voeden we met borst en/of fles

Onze zoon is nu 1 jaar en 1 maand en komt nog steevast elke 4 uur in de avond en nacht. De borst- en flesvoedingen lopen wat onhandig door elkaar heen, omdat mijn melkproductie het niet red. Met pijn en moeite leg ik me erbij neer en volg het principe: elke druppel telt én flesvoeding is een mooie aanvulling. Maar pff.. maximaal elke 4 uur. Dat is ook soms na 2 of 3 uur, hè. Ik ben kapot..

Is het misschien dat we in een vicieuze cirkel blijven, omdat we voeden op verzoek? Moeten we het verzoek gaan negeren of is het toch beter je kind te volgen in hun behoefte? En tot welke leeftijd dan? 

Overdag eten met de Rapley Methode, is dat genoeg?

Met de Rapley methode laten we onze zoon vanaf 6 maanden oud, zelf kleine stukjes eten. Hij bepaalt ook zelf hoeveel hij eet. Perfect om een goede eter te creëren, geloof me! Toch is dit, zeker de eerste tijd, nog geen volle portie zoals bij een prakje of potje. Met borstvoeding combineert het prima, omdat alle voedingsstoffen nog bij mama gehaald kunnen worden. Maar wij voeden ook met fles én zoonlief is alweer een jaar. Eet hij dan niet genoeg overdag?

Hoe gaan we dit langzaam omdraaien, het meer écht eten overdag en het minder drinken in de nacht? Moeten we dit nu gaan bepalen, en naar welke maatstaven? Of forceren we de boel en laten we het liever op z’n beloop?

Het inslapen na de voeding gaat wel best, maar anders..

Ons zoontje eet rond 6 uur ’s avonds mee. Daarna rond half 8 richting bed, met wat borst- en/of flesmelk. Meestal slaapt hij dan na wat huilerig gezang, zelf in zijn eigen bedje in.

Tussen 11 en 1 ’s nachts huilt en later krijshuilt ‘ie: “Ik moet een tiet/fles/speen/melk/mamahonger”. (Een volle luier, ziekte of pijn hebben we dan al uitgesloten, want dat is dan natuurlijk een ander verhaal.) Na het voeden, leggen we hem terug en val ‘ie na wat zacht huilgezang in slaap. Tot ergens tussen 2-5.

Het bovenstaande herhaalt zich dan in de nacht. Soms rond 2 uur, soms om half 4. En later in de ochtend tussen 6-8. Maar dan staan we op, dus dat is prima.

Als ik het zo zelf lees, denk ik: “Ah, simpel toch. Gewoon die ene keer in de nacht overslaan”. 

niet doorslaapbaby

Toch niet zo simpel

Maar als dan puntje bij paaltje komt, werkt niks. Hij blijft huilen. En ik kan dat echt psychisch niet meer aan. Troosten of foppen lukt ook niet. Knuffelen? Niet genoeg. Om vervolgens toch voor de bijl te gaan, want een “simpel” beetje melk, lost het stressvolle nachtmoment op. Zodat het hele gezin weer “normaal” kan gaan slapen.

De hamvraag.. zo doorgaan en wachten tot het doorslapen vanzelf gaat? Of ingrijpen en een strategie toepassen. En dat terwijl je doodvermoeid bent… toch gaan we voor de strategie… 

Onze doorslaapstrategie

Met een flink getraumatiseerd gevoel, lees ik mijn blogs terug over het niet-doorslapen van dochterlief en het project “laten huilen”. Toch handig 😉

Toen ook met 1 jaar oud,  kozen we voor het laten huilen. Met flinke tegenzin, vele twijfels en een gebroken hart liet ik haar huilen. Een half uur krijsen, dan checken en weer opnieuw krijsen.. Dodelijk, vond ik dit. Na een week werkte het en sliep ze na de voeding van 11 uur ’s avonds, door tot de volgende ochtend. Pas bij 16 maanden sliep ze “normaal” van 8 tot 8 (ongeveer zo).

Ik wil niet, maar ik moet

Dat dus. Ik vind baby’s, nou ja, babynachten eigenlijk, zóó rete-zwaar. En echt, ik voel me ook een beetje gefaald hierdoor. Maar: gotta keep your head up! Project “laten huilen” 2.0 gaat toch van start.

Ik geef je snel een update.. wish me luck!