Dreumesregels 2 VS puppycursus

Naar aanleiding van mijn vorige bevindingen over de regels der dreumesen, ben ik mij toch informatief gezien wat meer gaan verdiepen in de deze materie. Jawel.. klaar voor de start?! Het opvoeden is begonnen! En daarmee bedoel ik overigens onszelf, want net zoals bij puppycursus verklaard werd: “Eigenlijk wordt het baasje opgevoed..”

Volgens de teksten op het www kun je vanaf 1,5 jaar regels stellen. Daarvoor begrijpen kinderen het nog niet. Tja, ik neem aan dat dat een gemiddelde is, want onze wijsneus begrijpt bepaalde dingen dondersgoed. Straffen en belonen, schijnen verder de key te zijn. En dan liever wat meer beloon dan straf. Klinkt tot zover te doen. Hoe gaat de praktijk?

Situatie 1: eten
Gezellig aan het eten en daar gaat weer een korstje of ander ongewenst voedsel in een hoge boog door de lucht. En dan het ergste… die stoute grijns op haar gezicht. Dit betekent maar één ding: ingrijpen.. “Dát mag niet Lieve, als je dat weer op de grond gooit, ga je op de gang” (op een lage, zware en duidelijke toon – tevens geleerd bij puppycursus). Toch doen? Dan niet houden bij dreigen, maar ook doen. Hup, met kinderstoel en al op de gang. Adios. Huilen, bleren en een paar minuutjes laten gaan. Vervolgens terughalen, uitleggen en niet eerst troosten, “dát moet in het mondje, hoor” (een lieve toon). En bij goed gedrag belonen. “Jaaaaa, lekker eten jaaammmm goed zo, lalalalalala”.

Situatie 2: slaan
Dat is ook nieuw, tijdens het borstvoeden op mijn tiet slaan, vind ik toch wat minder aangenaam zeg maar. Dus: één keer waarschuwen “je mag mama NIET slaan”, uitleggen “dat doet pijn”. Toch doen? Jammer joh, geen tiet voor jou. Afkoppelen en toedeloe. Ook weer even niet troosten en daarna opnieuw proberen. Herhaling schijnt ook zo’n key te zijn. Net als bij puppycursus, ha! Helaas gaat dat niet om 5x herhalen, maar eerder 5000x. Of eindeloos, net zoals papa Jungle tegen mama Jungle zegt: “pff je leert het ook nooit, doe die lampen nou eens achter je hol uit”. (……….) Tijdens ander lichamelijk geweld, zoals tepelbijten, werkt soms een lichte pijnprikkel geven (terugbijten) ook… Ik weet alleen niet in hoeverre dat pedagogisch verantwoord is 🙂

Situatie 3: hebbe, hebbe, ikwildathebbe!!
Denk aan glazen op tafel, of speelgoed van hond, snoeren bij de computer of andere kwesties-die-niet-van-jou-zijn. Gaan we weeeeer… waarschuwen “dat mag niet” uitleggen “dat is van het huis, of van de hond”. Alternatief bieden “dit is van jou” en belooooonennnnnnnnnnnnnn “Jaa, jeej leuk met het popje spelen” of eventueel met haar meespelen.

consequent-zijn

En dan in theorie goed gedrag zo veel mogelijk belonen voordat je moet straffen, in theorie hè. Zucht.. dit wordt letterlijk een lang verhaal. (-: